BusiEmbroidery

Zet het logo neer en kies waar het komt: linkerborst, rug, petvoorkant of mouw. Een vlak logo met effen kleuren werkt het beste. Een foto of een verloop niet, en dat ligt niet aan deze tool: borduren kent geen raster, alleen draad die er is of er niet is.

Zet het aantal draadkleuren. Elke kleur kost een draadwissel, en een draadwissel kost tijd op de machine. Vier is voor de meeste logo’s ruim genoeg; boven de zes betaal je meestal voor detail dat op een meter afstand niemand ziet. De tool kiest de kleuren elke keer op dezelfde manier, zodat de offerte van gisteren nog klopt met die van vandaag.

Nu de steekafstand en de draadhoek. Nul komma vier tot nul komma vijf millimeter is de norm op katoen: dichter en je prikt zoveel gaatjes dat de stof gaat trekken of de naald breekt; ruimer en de stof schijnt tussen de draden door. De hoek bepaalt hoe het licht op de draad valt, dus dezelfde vorm gaat van mat naar glanzend als je eraan draait.

De eerste vier maken de vorm helemaal dicht; het patroon zit in waar de naald insteekt, en de stof blijft onzichtbaar. De laatste twee zijn open: je ziet de stof er bewust doorheen, en dat maakt een vorm lichter. Een open vulling krijgt altijd een satijnrand, want er is verder niets dat de losse einden vastlegt.

Dit is wat een echt borduurbestand scheidt van een ingekleurde vorm. De satijnrand is een dichte zigzag DWARS op de omtrek: hij maakt de rand scherp en legt de losse einden van de vulling vast. Zonder die rand rafelt een vlak uit en schijnt de stof er bij de rand doorheen. De onderlaag ligt eronder en houdt de stof vast, anders zakt de bovenlaag in het weefsel weg en trekt het hele vlak krom.

Een DST bevat geen enkele absolute plaats, alleen verplaatsingen vanaf waar de naald staat als je op start drukt. Dit punt is dus waar de naald begint. Bijna elke machine parkeert de naald in het midden van het raam, en daarom is het midden de gewone keuze.

De volgorde die je hier ziet, is de volgorde waarin de machine werkt: kleur na kleur, en binnen een kleur eerst de onderlaag, dan de vulling, dan de satijnrand. Waar de draad springt, staat de naald omhoog en komt er geen draad te liggen.

Dit zijn de gepubliceerde kleurkaarten van de machines zelf. Het nummer naast elke kleur is de dichtstbijzijnde draad op die kaart, geen exacte gelijkenis: leg de klos die je in huis hebt naast de echte kaart voordat je bestelt. Geen enkel nummer hier is verzonnen.

Dan de controle, en hier lopen drukwerk en borduurwerk uit elkaar. Een naald maakt een gat van ongeveer een halve millimeter, dus alles onder de millimeter breed zakt in de stof weg en je ziet niets. De tool meet de dikte van elk stuk en zegt hoeveel procent van het ontwerp onder jouw minimum zit. Tekst onder ongeveer zes millimeter hoog loopt dicht, want de rondingen van een a en een e worden dan smaller dan de draad.

Tot slot het DST-bestand voor de machine, en het werkblad als PDF. Dat DST is geen plaatje maar de bewegingen van de naald, steek voor steek, met de kleurwissels en de sprongen erin. Wees duidelijk over wat het is: automatisch digitaliseren haalt het niveau van een puncher niet. Voor een vlak logo met effen kleuren is het prima; voor een verloop of een foto niet. Borduur altijd eerst een proeflapje voor je de oplage doet.

De prijs rekent zichzelf uit terwijl je bezig bent. De tarieven kun je zelf aanpassen.

Pro-leden schakelen de tool eenmalig vrij via de winkel. Daarna werkt hij ook offline.

Zet je eigen prijzen en betaalgegevens in de etalage, en deel je winkellink met je klanten.

Klaar, of iets verkeerd gedaan? Open het dashboard en begin opnieuw met een schone lei.